Jejak bahtera Nabi Nuh kian terungkai?
KISAH bahtera Nabi Nuh selama ribuan tahun hidup antara kepercayaan, tradisi dan pencarian manusia terhadap bukti fizikal.
Namun, di sebuah kawasan terpencil di timur Turkiye, persoalan itu terus mendapat nafas baharu.
Di situ terletaknya Formasi Durupinar, struktur geologi berbentuk kapal di wilayah Agri yang sejak sekian lama menjadi tumpuan penyelidik dan pencetus pelbagai teori mengenai kemungkinan kaitannya dengan bahtera Nabi Nuh.
Apa yang menjadikan kawasan ini kembali menarik perhatian bukan semata-mata bentuknya yang menyerupai kapal, tetapi usaha terkini untuk melihat lebih jauh daripada apa yang dapat dilihat dengan mata kasar.
Selepas bertahun-tahun bergantung pada pemerhatian permukaan, penyelidik kini menggunakan teknologi pemetaan dan pengimejan bawah tanah untuk mencari jawapan yang lebih konkrit.
Projek penyelidikan itu diketuai Profesor Dr Cenker Atila dari Jabatan Arkeologi, Universiti Sivas Cumhuriyet dengan pendekatan geologi dan geofizik yang tidak merosakkan kawasan berkenaan.
Dron yang dilengkapi sistem LiDAR dan pengimejan terma digunakan untuk menghasilkan pemetaan terperinci manakala radar penembusan tanah (GPR), Tomografi Kerintangan Elektrik (ERT) dan kaedah Audio-Magnetotelluric (AMT) digunakan bagi mengesan perubahan serta anomali di bawah permukaan.
Penggerudian teras turut dilakukan bagi mendapatkan sampel daripada lapisan tanah dan batuan yang lebih dalam.
Hasil awal yang didakwa pasukan penyelidik menjadi antara perkara paling mencuri perhatian. Imbasan GPR dikatakan menunjukkan beberapa struktur linear dan sudut yang kelihatan tersusun beberapa meter di bawah permukaan.
Persoalannya, apakah sebenarnya struktur itu?Jika ia mempunyai pola yang konsisten dan menunjukkan ciri binaan manusia, penemuan tersebut tentunya akan membuka persoalan baharu mengenai sejarah kawasan berkenaan.
Tetapi, jika ia dapat dijelaskan melalui proses geologi semula jadi, maka misteri Durupinar akan kembali kepada penjelasan alam yang lebih konvensional.
Di sinilah penyelidikan saintifik perlu membezakan antara petunjuk dan bukti. Imej radar yang menunjukkan anomali tidak secara automatik membuktikan kewujudan kapal purba.
Perubahan ketumpatan batuan, rekahan, kandungan tanah dan proses geologi juga boleh menghasilkan corak tertentu di bawah permukaan.
Oleh itu, data daripada pelbagai kaedah perlu dibandingkan dan disahkan melalui analisis sampel.
Penggerudian teras juga amat penting kerana ia membolehkan penyelidik memeriksa bahan sebenar yang membentuk lapisan bawah tanah, bukannya hanya bergantung kepada imej atau tafsiran bentuk.
Formasi Durupınar mula mendapat perhatian selepas dikenal pasti melalui imej tinjauan udara pada 1959.
Sejak itu, pelbagai ekspedisi cuba mengaitkannya dengan bahtera Nabi Nuh yang berusia ribuan tahun, tetapi sehingga kini tiada pengesahan arkeologi yang diterima secara meluas bahawa formasi itu benar-benar merupakan bahtera berkenaan.
Justeru, perkembangan terbaharu ini belum boleh dianggap sebagai penemuan muktamad.
Buat masa ini, jejaknya memang semakin menarik untuk diikuti. Namun antara sebuah anomali pada radar dengan penemuan bahtera Nabi Nuh, masih terbentang satu perkara paling penting iaitu bukti yang boleh disahkan.
Muat turun aplikasi Sinar Harian. Klik di sini!
