Bina pemimpin wanita
CADANGAN supaya parti politik meletakkan sekurang-kurangnya 30 peratus calon wanita pada pilihan raya akan datang telah menghidupkan semula perbahasan mengenai peranan wanita dalam politik Malaysia.
Bagi sesetengah pihak, kuota dilihat sebagai langkah penting untuk memastikan penyertaan wanita lebih seimbang.
Namun, bagi pihak yang lain, timbul persoalan sama ada sasaran ini realistik jika bilangan wanita yang bersedia untuk bertanding masih terhad.
Pada pandangan saya, matlamat untuk meningkatkan penyertaan wanita adalah wajar. Namun, kuota semata-mata tidak akan menyelesaikan masalah jika kita tidak membina lebih ramai pemimpin wanita dari peringkat akar umbi.
Hari ini, wanita merupakan sebahagian besar graduan universiti dan memainkan peranan penting dalam sektor pendidikan, kesihatan, kewangan serta keusahawanan. Namun, apabila tiba musim pilihan raya, jumlah calon wanita yang diketengahkan oleh parti politik masih rendah.
Hal ini menunjukkan bahawa cabaran sebenar bukanlah kekurangan wanita yang berkelayakan, sebaliknya kekurangan laluan yang membolehkan mereka membina pengalaman dan keyakinan untuk menceburi politik.
Islam sendiri tidak pernah menolak penyertaan wanita dalam urusan masyarakat. Sejarah Islam memperlihatkan Saidatina Khadijah sebagai seorang usahawan berjaya yang memainkan peranan besar dalam perkembangan dakwah, manakala Saidatina Aisyah dikenali sebagai ilmuwan yang menjadi rujukan para sahabat.
Persoalan hari ini bukan sama ada wanita boleh memimpin, tetapi bagaimana kita melahirkan lebih ramai wanita yang bersedia memimpin.
Banyak negara telah menunjukkan bahawa peningkatan penyertaan wanita dalam politik memerlukan lebih daripada sekadar kuota.
Negara-negara Nordik seperti Sweden, Finland dan Norway berjaya meningkatkan penyertaan wanita melalui latihan kepimpinan, peluang dalam kerajaan tempatan serta budaya politik yang menggalakkan penyertaan sejak awal.
Di Indonesia pula, dasar kuota calon wanita disokong dengan usaha parti-parti politik membangunkan kepimpinan wanita secara berterusan, sekali gus melahirkan lebih ramai calon yang mampu bersaing atas merit.
Malaysia juga boleh mengambil pendekatan yang sama.
Pertama, parti politik perlu mengenal pasti bakat wanita lebih awal, bermula di peringkat cawangan dan bahagian. Jangan hanya mencari calon wanita beberapa minggu sebelum hari penamaan calon.
Kedua, lebih ramai wanita perlu diberi peluang memegang jawatan dalam kepimpinan parti, pihak berkuasa tempatan, badan berkanun dan organisasi masyarakat. Pengalaman mentadbir serta berkhidmat kepada masyarakat merupakan asas penting sebelum seseorang bertanding sebagai wakil rakyat.
Ketiga, latihan dalam bidang dasar awam, komunikasi, pengurusan kempen dan kepimpinan perlu diperluaskan. Ramai wanita profesional mempunyai kepakaran dalam bidang masing-masing, tetapi tidak pernah diberikan pendedahan kepada dunia politik.
Dalam pada itu, sokongan kepada wanita yang memikul tanggungjawab keluarga juga perlu diperkukuh. Jadual politik yang padat, budaya berkempen dan kekangan penjagaan anak sering menjadi antara faktor yang menghalang lebih ramai wanita untuk tampil sebagai calon. Jika halangan-halangan ini dapat dikurangkan, lebih ramai wanita mungkin bersedia menyahut cabaran.
Akhirnya, kuota sepatutnya dilihat sebagai pemangkin, bukannya matlamat akhir. Kejayaan sebenar ialah apabila suatu hari nanti parti-parti politik mampu mengetengahkan sekurang-kurangnya 30 peratus calon wanita tanpa dipaksa oleh mana-mana peraturan kerana barisan pemimpin wanita yang berwibawa sudah tersedia.
Politik bukan soal memenuhi angka. Politik ialah soal memastikan negara mendapat calon terbaik.
Jika kita mahu melihat lebih ramai wanita berada di Dewan Rakyat, maka usaha membina pemimpin wanita perlu bermula hari ini, bukan hanya menjelang pilihan raya.
*Christine Cheah ialah seorang pemudi yang ingin mengangkat martabat wanita dalam kalangan masyarakat
Muat turun aplikasi Sinar Harian. Klik di sini!
