PENGANJURAN SG4 Business & Economic Forum 2026 merupakan satu perkembangan signifikan dalam landskap pembangunan ekonomi Malaysia.
Forum yang menghimpunkan kepimpinan tertinggi kerajaan negeri, penggubal dasar, wakil diplomatik, pelabur antarabangsa, pemain industri, ahli akademik dan pakar ekonomi ini membawa mesej yang cukup jelas bahawa pembangunan ekonomi negara memerlukan pendekatan baharu yang lebih inklusif, strategik dan bersepadu.
SG4 yang menggabungkan empat negeri, iaitu Terengganu, Kelantan, Kedah dan Perlis, bukan sekadar platform kerjasama pentadbiran antara kerajaan negeri.
Sebaliknya, ia berpotensi menjadi satu model pembangunan ekonomi wilayah yang mampu mengimbangi jurang pembangunan antara kawasan yang telah maju dengan negeri-negeri yang masih mempunyai ruang pertumbuhan yang besar.
Sebagai seorang profesional dalam bidang kejuruteraan dan pengurusan industri, serta atas kapasiti sebagai Naib Presiden Pertubuhan Kebajikan Muslim Profesional Sejahtera Malaysia (MPROS), saya melihat gagasan SG4 ini melalui tiga dimensi utama, iaitu keadilan pembangunan wilayah, pengukuhan rantaian nilai industri dan kesejahteraan sosioekonomi rakyat.
1. RM220.43 bilion pelaburan yang tidak boleh dipandang ringan
Antara perkara yang menarik perhatian saya ialah pembentangan Pengerusi SG4 Group Sdn Bhd, Prof. Dr. Haim Hilman Abdullah, berhubung jumlah pelaburan diluluskan di empat negeri SG4 yang mencecah RM220.43 bilion bagi tempoh 2020 hingga 2025.
Angka ini membuktikan bahawa negeri-negeri SG4 mempunyai daya tarikan pelaburan yang signifikan, khususnya dalam sektor pembuatan, teknologi, pertanian, tenaga, logistik dan industri berasaskan sumber semula jadi.
Walau bagaimanapun, kita perlu memahami bahawa pelaburan yang diluluskan tidak semestinya bermaksud keseluruhan modal tersebut telah dibelanjakan atau semua projek telah beroperasi.
Justeru, ukuran kejayaan sebenar bukan hanya pada jumlah pelaburan yang diumumkan, tetapi sejauh mana pelaburan tersebut berjaya direalisasikan, menghasilkan peluang pekerjaan berkualiti, meningkatkan pendapatan rakyat dan membangunkan perusahaan tempatan.
SG4 perlu menetapkan Petunjuk Prestasi Utama (KPI) yang jelas, merangkumi kadar realisasi pelaburan, bilangan pekerjaan mahir yang diwujudkan, penyertaan syarikat tempatan dan sumbangan terhadap pertumbuhan ekonomi negeri.
Inilah pendekatan pembangunan ekonomi yang berpaksikan hasil, bukan sekadar pengumuman.
2. Keadilan wilayah: Pembangunan negara mesti dinikmati semua
Saya turut tertarik dengan gagasan yang dibawa oleh Datuk Seri Ir. Dr. Ahmad Samsuri Mokhtar dalam ucapannya.
Beliau menegaskan bahawa kerajaan mempunyai tanggungjawab untuk berlaku adil kepada semua komuniti dan wilayah tanpa mengira latar belakang masyarakat mahupun kedudukan geografi.
Pada hemat saya, penegasan ini mencerminkan pemikiran kenegaraan yang melangkaui sempadan kepentingan politik dan pentadbiran negeri.
Malaysia dibina atas kekuatan kepelbagaian masyarakat dan wilayah. Justeru, kemajuan negara tidak sewajarnya tertumpu pada beberapa pusat pertumbuhan ekonomi sahaja sehingga mewujudkan ketidakseimbangan peluang antara wilayah.
Anak muda yang dilahirkan di Gua Musang, Besut, Baling atau Padang Besar sepatutnya mempunyai peluang yang adil untuk menikmati pendidikan berkualiti, pekerjaan berpendapatan tinggi, kemudahan infrastruktur dan mobiliti ekonomi sebagaimana mereka yang tinggal di Kuala Lumpur, Selangor atau Johor Bahru.
Tempat seseorang dilahirkan tidak seharusnya menjadi penentu kepada batas kejayaan masa depannya.
Prinsip yang sama juga terpakai kepada Sabah dan Sarawak. Hak yang diperuntukkan melalui Perjanjian Malaysia 1963 (MA63) perlu dihormati, sementara pembangunan kedua-dua wilayah tersebut mesti terus diberikan perhatian sewajarnya.
Dalam perspektif Islam, prinsip keadilan merupakan asas penting dalam pentadbiran dan pengurusan kekayaan.
Firman Allah SWT dalam Surah al-Hasyr, ayat 7, mengingatkan agar harta kekayaan tidak hanya beredar dalam kalangan golongan kaya semata-mata.
Prinsip ini amat relevan dalam membentuk dasar pembangunan ekonomi yang memastikan manfaat pertumbuhan dapat dinikmati oleh seluruh lapisan masyarakat.
3. Lebuh Raya Timur Barat: Infrastruktur sebagai pemangkin ekonomi
Antara gagasan strategik yang dibangkitkan dalam forum ini ialah cadangan menaik taraf dan memperkukuh jaringan lebuh raya Timur–Barat dengan konfigurasi dua lorong bagi setiap arah, menghubungkan kawasan industri berteknologi tinggi Kulim Hi-Tech Park di Kedah sehingga ke Pelabuhan Tok Bali di Kelantan.
Saya melihat cadangan ini sebagai satu inisiatif yang mempunyai nilai strategik jangka panjang.
Hubungan infrastruktur yang cekap antara kawasan perindustrian, pusat logistik dan pelabuhan mampu mengurangkan kos pengangkutan, mempercepat pergerakan barangan dan meningkatkan daya saing industri.
Bagi Kelantan khususnya, jaringan ini berpotensi membuka peluang baharu dalam sektor perdagangan, logistik, pemprosesan makanan, industri halal serta pembangunan kawasan perindustrian.
Namun, cadangan sebesar ini memerlukan kajian kebolehlaksanaan yang menyeluruh, termasuk penilaian kos pembangunan, unjuran trafik, kesan alam sekitar, pembiayaan serta pulangan ekonomi kepada masyarakat.
Kita mahu infrastruktur yang dibangunkan benar-benar menjadi pemangkin pertumbuhan, bukannya sekadar projek pembangunan berskala besar tanpa impak ekonomi yang setimpal.
4. Sumber REE: Daripada kekayaan hasil bumi kepada industri teknologi tinggi
Satu lagi aspek penting ialah potensi unsur nadir bumi atau Rare Earth Elements (REE) yang semakin mendapat perhatian dalam pembangunan teknologi global.
Dalam ucapan Dr. Ahmad Samsuri, beliau membangkitkan anggaran bahawa negeri-negeri SG4 memiliki sekitar 70 peratus sumber REE negara.
Potensi ini amat besar, khususnya apabila dunia semakin bergantung kepada mineral strategik untuk penghasilan komponen elektronik, kenderaan elektrik, teknologi tenaga boleh baharu dan pelbagai aplikasi industri berteknologi tinggi.
Walau bagaimanapun, kita tidak seharusnya mengulangi model ekonomi lama yang terlalu bergantung kepada pengeksportan bahan mentah.
SG4 perlu bergerak ke arah pembangunan keseluruhan rantaian nilai industri, bermula daripada penerokaan sumber yang bertanggungjawab, pemprosesan mineral, teknologi pengasingan dan penulenan, penghasilan bahan termaju, sehinggalah kepada pembuatan produk hiliran bernilai tinggi.
Saya berpandangan bahawa kerjasama strategik bersama universiti, institusi penyelidikan, syarikat teknologi dan pemain industri antarabangsa amat penting bagi membolehkan pemindahan teknologi dilaksanakan.
Pada masa yang sama, pembangunan REE mesti tertakluk kepada penilaian impak alam sekitar, kawalan pencemaran, pengurusan sisa dan pematuhan keselamatan yang ketat.
Kekayaan sumber bumi tidak boleh dibangunkan dengan mengorbankan keselamatan manusia, kelestarian alam sekitar dan kesejahteraan generasi akan datang.
5. Empat negeri, kekuatan berbeza, satu matlamat ekonomi
Saya melihat kekuatan utama SG4 terletak pada keupayaan empat negeri ini untuk saling melengkapi antara satu sama lain.
Terengganu mempunyai kelebihan dalam industri petroleum dan gas, petrokimia, maritim, industri berat serta pelancongan.
Kelantan pula mempunyai potensi dalam industri asas tani, makanan halal, perdagangan rentas sempadan, warisan dan pelancongan.
Kedah sudah mempunyai ekosistem industri pembuatan berteknologi tinggi, khususnya semikonduktor dan elektrik serta elektronik, di samping sektor pertanian dan logistik.
Perlis pula mempunyai kedudukan geografi yang strategik bagi perdagangan rentas sempadan, industri asas tani, tenaga boleh baharu dan hubungan ekonomi dengan selatan Thailand.
Gabungan kekuatan ini boleh membentuk satu ekosistem ekonomi yang lebih berdaya saing sekiranya dirancang melalui dasar pelaburan, pembangunan infrastruktur dan pengukuhan modal insan secara bersepadu.
Negeri-negeri SG4 tidak sepatutnya bersaing sesama sendiri semata-mata untuk mendapatkan pelaburan yang sama.
Sebaliknya, setiap negeri perlu membangunkan pengkhususan industri berdasarkan kelebihan masing-masing, sekali gus membentuk satu rantaian bekalan wilayah yang saling menyokong.
6. Membangunkan ekonomi tanpa meminggirkan rakyat
Sebagai sebuah pertubuhan yang membawa aspirasi kebajikan dan profesionalisme masyarakat, MPROS melihat bahawa pertumbuhan ekonomi mesti mempunyai hubungan langsung dengan peningkatan kesejahteraan rakyat.
Pembangunan ekonomi tidak boleh hanya dinilai berdasarkan pertumbuhan Keluaran Dalam Negeri Kasar (KDNK), nilai pelaburan atau pembinaan infrastruktur.
Kita juga perlu menilai sejauh mana pembangunan tersebut berjaya mengurangkan kemiskinan, meningkatkan pendapatan isi rumah, memperluas peluang pendidikan dan menyediakan pekerjaan yang bermaruah.
Saya ingin melihat lebih ramai anak muda Kelantan, Terengganu, Kedah dan Perlis memperoleh peluang menjadi jurutera, ahli teknologi, penyelidik, pengurus industri, usahawan serta tenaga profesional dalam industri masa hadapan.
Dalam konteks ini, institusi pendidikan tinggi, politeknik, kolej kemahiran dan pusat latihan TVET perlu dilibatkan secara langsung dalam perancangan pembangunan SG4.
Pembangunan industri tanpa pembangunan modal insan tempatan akan menyebabkan manfaat ekonomi tidak dapat dinikmati secara optimum oleh masyarakat negeri berkenaan.
Oleh itu, pembangunan bakat tempatan mesti menjadi salah satu agenda utama SG4.
7. SG4 memerlukan kerjasama erat persekutuan dan negeri
Saya juga berpandangan bahawa kejayaan SG4 tidak seharusnya dilihat melalui persaingan politik antara kerajaan negeri dengan Kerajaan Persekutuan.
Pembangunan ekonomi merupakan tanggungjawab bersama yang memerlukan penyelarasan dasar, kerjasama institusi dan komitmen berterusan daripada semua pihak.
Perbezaan pentadbiran politik tidak sewajarnya menjadi penghalang kepada pelaksanaan projek pembangunan yang memberi manfaat kepada rakyat.
SG4 perlu berfungsi sebagai rakan pembangunan strategik kepada Kerajaan Persekutuan, khususnya dalam urusan pelaburan, infrastruktur, tenaga, pembangunan industri dan perdagangan antarabangsa.
Dalam masa yang sama, Kerajaan Persekutuan juga wajar memberikan pertimbangan yang adil terhadap cadangan pembangunan strategik daripada mana-mana kerajaan negeri berdasarkan keperluan rakyat, daya maju ekonomi dan kepentingan nasional.
Pembangunan negara bukan soal siapa yang mendapat kredit politik, tetapi siapa yang akhirnya menerima manfaat pembangunan tersebut.
Daripada gagasan kepada hasil dirasai rakyat
Secara keseluruhannya, saya melihat Forum Ekonomi SG4 2026 sebagai satu langkah penting dalam membina keyakinan pelabur serta memperkenalkan pendekatan pembangunan wilayah yang lebih tersusun.
Namun, perjalanan sebenar SG4 baru bermula. Kejayaannya tidak boleh diukur melalui kemeriahan forum, jumlah memorandum persefahaman yang dimeterai ataupun besarnya angka pelaburan yang diumumkan semata-mata.
Sebaliknya, sejarah akan menilai SG4 berdasarkan sejauh mana gagasan ini berjaya diterjemahkan kepada pembangunan industri, penciptaan pekerjaan, peningkatan pendapatan rakyat, kemajuan infrastruktur dan pengurangan jurang pembangunan wilayah.
Saya percaya Malaysia mempunyai ruang yang cukup luas untuk membangunkan lebih banyak pusat pertumbuhan ekonomi baharu tanpa perlu mengabaikan kawasan yang telah maju.
SG4 boleh menjadi salah satu instrumen penting dalam merealisasikan matlamat tersebut.
Apa yang diperlukan sekarang ialah kepimpinan yang berwawasan, dasar yang konsisten, pengurusan yang berintegriti, kecekapan pelaksanaan dan kesungguhan membina kerjasama.
Akhirnya, pembangunan ekonomi yang sebenar bukan sekadar membina bangunan tinggi, kawasan perindustrian atau jaringan lebuh raya.
Pembangunan sebenar ialah apabila rakyat mempunyai pekerjaan yang baik, keluarga menikmati kehidupan yang sejahtera, generasi muda mempunyai masa depan yang lebih cerah dan kekayaan negara diurus secara adil serta bertanggungjawab.
SG4 mempunyai potensi. SG4 mempunyai kekuatan. SG4 telah menggariskan wawasan.
Kini masanya untuk membuktikan bahawa kerjasama empat negeri ini mampu mencipta nilai ekonomi yang nyata dan membawa kesejahteraan kepada rakyat serta negara.
“Empat Negeri, Satu Wawasan Ekonomi, Demi Kesejahteraan Rakyat dan Kemakmuran Malaysia.”
*** Ts Abdul Razak Ab Halim ialah Naib Presiden Pertubuhan Kebajikan Muslim Profesional Sejahtera Malaysia (MPROS)