DAPATAN tinjauan Merdeka Center dalam kalangan pengundi Melayu menunjukkan satu perkembangan politik yang semakin sukar untuk diabaikan.
Ketika ramai pemimpin nasional berdepan kadar ketidakpuasan yang tinggi, Datuk Seri Dr Ahmad Samsuri Mokhtar atau lebih dikenali sebagai Dr Sam muncul sebagai antara tokoh politik Melayu yang mempunyai tahap penerimaan paling kukuh.
Dengan kadar kepuasan sebanyak 48 peratus berbanding hanya 26 peratus tidak berpuas hati, beliau berada dalam kelompok pemimpin gabungan parti politik yang paling disenangi oleh pengundi Melayu, mengatasi beberapa tokoh nasional yang lebih lama berada di pentas politik.
Lebih menarik, kedudukan Dr Sam bukan sekadar mencerminkan populariti peribadi, tetapi turut memberi gambaran mengenai kekuatan Pas dalam kalangan pengundi Melayu.
Dalam konteks politik semasa yang menyaksikan persaingan sengit antara Pakatan Harapan (PH), Perikatan Nasional (PN) dan Barisan Nasional (BN), angka ini memberi petunjuk bahawa Pas masih memiliki aset politik yang sangat bernilai menjelang Pilihan Raya Umum ke-16 (PRU16).
Jika dibandingkan dengan beberapa pemimpin utama gabungan lain, prestasi Dr Sam kelihatan lebih menonjol. Perdana Menteri Datuk Seri Anwar Ibrahim merekodkan kadar kepuasan 45 peratus dan ketidakpuasan 51 peratus, manakala Datuk Seri Dr Ahmad Zahid Hamidi hanya memperoleh 31 peratus kepuasan berbanding 60 peratus ketidakpuasan.
Jurang yang besar ini menunjukkan bahawa persepsi pengundi Melayu terhadap kepimpinan UMNO dan BN masih berdepan cabaran yang ketara.
Dalam politik pilihan raya, persepsi sering kali menjadi penentu utama. Walaupun UMNO masih mempunyai jentera yang tersusun dan pengalaman pentadbiran yang panjang, penerimaan pengundi terhadap pemimpin tertinggi parti memainkan peranan penting dalam mempengaruhi kecenderungan pengundian.
Apabila Presiden UMNO mencatatkan kadar ketidakpuasan yang hampir dua kali ganda berbanding kepuasan, ia menimbulkan persoalan mengenai kemampuan parti itu untuk menjadi peneraju utama dalam menarik semula sokongan Melayu yang telah beralih sejak beberapa pilihan raya lalu.
Sebaliknya, Dr Sam membawa imej yang berbeza. Beliau dilihat sebagai pemimpin yang sederhana, profesional dan tidak terpalit dengan polemik politik nasional. Rekod pentadbirannya sebagai Menteri Besar Terengganu turut membantu membina persepsi positif dalam kalangan pengundi. Dalam era politik yang semakin dipengaruhi oleh personaliti dan kredibiliti individu, faktor ini memberikan kelebihan strategik kepada Pas dan PN.
Apa yang lebih penting ialah dapatan ini perlu dibaca dalam konteks rundingan kerusi menjelang PRU16. Sekiranya wujud sebarang usaha kerjasama atau penjajaran semula antara parti-parti Melayu pada masa hadapan, UMNO tidak lagi boleh mendekati rundingan dengan andaian bahawa parti itu secara automatik merupakan rakan dominan.
Realiti politik semasa menunjukkan bahawa Pas mempunyai kekuatan yang semakin terserlah, bukan sahaja melalui prestasi pilihan raya, malah melalui penerimaan terhadap pemimpin utamanya.
Dalam mana-mana rundingan kerusi, asas yang paling penting ialah kemampuan untuk menang. Situasi semasa memberikan gambaran bahawa Pas mempunyai modal politik yang signifikan untuk menuntut pengagihan kerusi yang lebih adil sekiranya berlaku kerjasama antara parti-parti Melayu.
Kekuatan seseorang pemimpin sering diterjemahkan kepada kekuatan parti, terutama dalam kerusi-kerusi majoriti Melayu yang menjadi medan utama persaingan politik negara.
UMNO perlu menilai semula pendekatan tradisional yang meletakkan parti itu sebagai tonggak terpenting dalam sebarang rundingan. Landskap politik selepas PRU15 telah berubah secara mendadak.
Pas kini menguasai banyak kerusi Parlimen Melayu dan beberapa negeri strategik. Pada masa yang sama, tokoh seperti Dr. Sam berjaya membina imej yang lebih positif berbanding ramai pemimpin arus perdana lain.
Dari sudut strategik, UMNO mempunyai dua pilihan. Pertama, terus bergantung kepada kekuatan sejarah dan jenama parti semata-mata. Kedua, menerima realiti baharu bahawa pengundi Melayu semakin menilai prestasi, integriti dan kebolehpercayaan pemimpin berbanding kesetiaan tradisional kepada parti.
Jika pilihan kedua diambil, maka Pas dan pemimpin seperti Dr Sam perlu dilihat sebagai rakan yang mempunyai nilai politik yang tinggi, bukannya sekadar pelengkap dalam mana-mana formula kerjasama.
Bagi Pas pula, dapatan kajian Merdeka Center ini memberikan keyakinan bahawa strategi menampilkan kepimpinan yang lebih teknokratik dan berorientasikan tadbir urus mempunyai potensi besar untuk diperluaskan. Dr Sam mewakili generasi pemimpin Pas yang mampu merentasi persepsi tradisional terhadap parti tersebut dan menarik perhatian kelompok pengundi yang lebih luas.
Keupayaan ini boleh menjadi aset penting dalam usaha Pas memperkukuhkan kedudukannya sebagai parti utama orang Melayu.
Secara keseluruhannya, dapatan Merdeka Center menghantar mesej yang jelas kepada semua pihak. Pengundi Melayu sedang mencari kepimpinan baharu yang diyakini, berwibawa dan mampu menawarkan hala tuju yang meyakinkan. Dalam ukuran tersebut, Dr Sam berada pada kedudukan yang sangat kompetitif.
Bagi UMNO, angka-angka ini seharusnya menjadi peringatan bahawa kekuatan politik masa depan tidak lagi boleh diukur berdasarkan sejarah semata-mata. Sebaliknya, ia perlu dinilai berdasarkan penerimaan semasa rakyat.
Dan dalam penilaian itu, Pas serta Dr Sam muncul sebagai faktor yang tidak boleh dipandang ringan dalam sebarang perancangan politik dan rundingan kerusi menuju PRU16.
*Dr Nik Mawardi Mohamed ialah penganalisis sosiopolitik tempatan